მხედრული
ბერი + ძე
ბერიძის აგებულება მარტივია და ის „ბერ-ი“ ფუძესა და „-ძე“ სუფიქსს აერთიანებს, სადაც პირველი ნაწილი ძველად ვაჟს ნიშნავდა. სახელწარმოებაში ამ სიტყვის გავრცელებას ადასტურებს ისიც, რომ მეთექვსმეტე საუკუნიდან ბერი უკვე დამოუკიდებელ პირსახელად გვევლინება.
რეგიონები
ყველა რეგიონი →გვარს რამდენიმე დამოუკიდებელი კერა აქვს, რომელთაგან ყველაზე მრავალრიცხოვანი აჭარის ბარი და ზღვისპირეთია. გურიაში დასტურდება 1700 წლისთვის აზნაურებად ჩაწერილი ვახუშტისეული თავადური სახლი, მესხეთში — ერკოტას 1595 წლის დავთარი, გვარი აგრეთვე გვხვდება ქართლში, იმერეთში, სამეგრელოსა და ლეჩხუმში.
ქრონოლოგია
ქრონოლოგია →წიგნი დავით ბერისძისა კათალიკოს ელიოზისადმი
1595
„სოფელი ერკოტა [...] პაპუნა ბერისძე“ — გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი
1850
„გურიის აზნაურები: [...] 4. ბერიძეები“
1995 → 2024
24 797 → 30 022 · სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტო
წარმოდგენილი თარიღები მხოლოდ წერილობით წყაროებს ეყრდნობა, ხოლო დროის ხაზის უწყვეტი თუ წყვეტილი ფორმა მტკიცებულების სიმყარეს გამოხატავს.
ცნობილი ბერიძეები
სრული სია →| სახელი | საუკუნე | სფერო | ადგილი | წყარო |
|---|---|---|---|---|
| დავით ბერისძე ციხელა | XV | ვენახის მფლობელი | ქართლი · მცხეთა | A |
| დემეტრე ბერიძე | XV | კარის ვაზირი | იმერეთი | A |
| ვომინიჯა ბერიძე | XVII | პოეტი | გურია | B |
| იოანე ბერიძე | XVII | ჯუმათელი | ჯუმათი · გურია | B |
| გიორგი ბერიძე | XIX | მღვდელი, ბლაღოჩინი | ალერტი · სამეგრელო | B |
| ნური ეფენდი ბერიძე | XIX–XX | ყადი | ფურტიო · აჭარა | A |
გალერეა
გალერეა →
